Odwodnienie liniowe w garażu i na podjeździe krok po kroku

Gdzie ułożyć korytko

Na podjeździe korytko układa się zwykle przed bramą garażową, w poprzek kierunku spływu, tak żeby przechwyciło całą wodę płynącą w stronę budynku. Jeśli podjazd opada od ulicy do garażu, odwodnienie przed bramą jest konieczne, bo inaczej woda wpływa do środka przy każdym deszczu. Drugim typowym miejscem jest granica posesji przy ulicy, gdzie korytko zatrzymuje wodę z podjazdu, zanim wypłynie na chodnik.

W samym garażu korytko montuje się w posadzce, najczęściej wzdłuż bramy od środka albo w osi stanowiska. Zbiera wodę ociekającą z samochodu, śnieg topniejący z nadkoli i wodę z mycia posadzki. W garażu zwykle wystarcza krótsze korytko o mniejszym przekroju niż na zewnątrz, bo nie zbiera wody z dużej powierzchni.

Spadki nawierzchni i korytka

Woda dopłynie do korytka tylko wtedy, gdy nawierzchnia ma spadek. Dla kostki brukowej i betonu przyjmuje się zwykle od 1,5 do 2 procent w stronę korytka, czyli od 1,5 do 2 cm na metr. Posadzka garażu ma spadek zwykle od 1 do 2 procent. Mniejszy spadek powoduje kałuże, większy utrudnia wjazd i parkowanie.

Samo korytko może być układane bez spadku, z dnem poziomym, albo w systemie ze spadkiem wbudowanym, gdzie kolejne elementy mają coraz głębsze dno. Korytko bez spadku jest prostsze w montażu i wystarcza przy krótkich odcinkach. Przy długich odcinkach spadek wbudowany pomaga, bo woda szybciej płynie do odpływu, a w korytku mniej zalega piasku i liści.

Klasa B125 czy C250

Według EN 1433 odwodnienie na podjeździe domu i w garażu dla samochodów osobowych to klasa B125. Gdy podjazd łączy się z ulicą przez krawężnik i chodnik albo gdy korytko leży w strefie przykrawężnej, stosuje się klasę C250. Jeśli na podjazd regularnie wjeżdżają samochody dostawcze z ciężkim ładunkiem, śmieciarka albo betonowóz przy budowie, właściwa jest klasa D400.

• garaż na samochód osobowy, podjazd domu jednorodzinnego: B125
• wjazd z ulicy przez krawężnik, strefa przy jezdni: C250
• podjazd, przez który wjeżdżają pojazdy ciężarowe: D400

Pełne zestawienie wszystkich sześciu klas jest we wpisie o klasach obciążenia odwodnień oraz w kategorii odwodnienie liniowe. Wybór wyższej klasy przy wątpliwościach kosztuje zwykle mniej niż późniejsza wymiana pękniętych rusztów.

Ile wody spłynie do korytka

Przepływ deszczu liczy się ze wzoru Q = ψ × i × A, gdzie ψ to współczynnik spływu nawierzchni, i to natężenie deszczu, a A to powierzchnia zlewni w metrach kwadratowych. Do obliczeń dla posesji przyjmuje się zwykle natężenie i = 0,03 l/(s × m²), czyli 300 l/(s × ha). Współczynnik spływu dla asfaltu i betonu wynosi od 0,9 do 1,0, dla kostki brukowej od 0,6 do 0,8, a dla trawnika około 0,1.

Policzony przepływ dla podjazdu 6 × 10 m

Podjazd ma 6 m szerokości i 10 m długości, czyli A = 60 m², i opada w stronę bramy. Nawierzchnia to kostka brukowa, przyjmujemy ψ = 0,7. Przepływ wynosi Q = 0,7 × 0,03 × 60 = 1,26 l/s. Gdyby ten sam podjazd był z betonu, przy ψ = 0,95 wyszłoby Q = 0,95 × 0,03 × 60 ≈ 1,71 l/s. Jeśli do korytka spływa też woda z dachu wiaty o powierzchni 20 m² z ψ = 1,0, dochodzi 1,0 × 0,03 × 20 = 0,6 l/s, czyli razem 1,86 l/s dla podjazdu z kostki.

Taki przepływ porównuje się z przepustowością korytka podaną przez producenta w tabeli dla danej długości, spadku i liczby odpływów. Dla podjazdu domu jednorodzinnego zwykle wystarcza korytko DN 100, a przy dłuższych odcinkach albo dużej zlewni DN 150. Szerokość nominalna DN 200 i DN 300 to rozwiązania dla placów, parkingów i dróg wewnętrznych.

Przekrój, materiał i ruszt

Korytka produkuje się w szerokościach nominalnych DN 100, 150, 200 i 300 z betonu polimerowego, betonu, tworzyw PE i PP albo stali nierdzewnej. Na podjazd domu najczęściej wybiera się beton polimerowy albo tworzywo z ramą ocynkowaną. Beton polimerowy jest cięższy, ale sztywny i odporny na sól drogową. Tworzywo jest lekkie i tanie, ale klasę osiąga dopiero w obetonowaniu.

• ruszt stalowy ocynkowany, popularny w klasie B125, szczelinowy albo z oczkiem
• ruszt żeliwny, standard w klasach C250 i D400, dobrze znosi uderzenia kół
• ruszt nierdzewny, do garaży z myjką i stref reprezentacyjnych
• ruszt kompozytowy, odporny na sól, lekki, w niższych klasach

Ruszt musi być przykręcony albo zatrzaśnięty, a górna krawędź korytka leżeć od 3 do 5 mm poniżej nawierzchni. Korytko układa się na ławie betonowej z obetonowaniem bocznym, którego grubość podaje producent dla danej klasy.

Wpusty, osadniki i odprowadzenie wody

Woda z korytka trafia do odpływu przez element końcowy z króćcem albo przez wpust z osadnikiem, czyli skrzynkę z koszem na piasek i liście. Osadnik warto przewidzieć zawsze, gdy woda idzie dalej rurą, bo bez niego piasek z podjazdu zamula kanalizację. Przy długich odcinkach stosuje się kilka odpływów, co zmniejsza obciążenie każdego z nich.

Wodę opadową odprowadza się do kanalizacji deszczowej, do studni chłonnej, skrzynek rozsączających albo na własny teren biologicznie czynny, zgodnie z warunkami gminy i zarządcy sieci. W wielu gminach odprowadzanie deszczówki do kanalizacji sanitarnej jest zabronione. W garażu, gdzie woda może zawierać oleje i paliwo, sposób odprowadzenia określa projekt, a w garażach wielostanowiskowych często wymaga się separatora substancji ropopochodnych. Punktowe wpusty i kratki ściekowe przydają się tam, gdzie spadki zbiegają się w jednym miejscu, a korytko liniowe nie ma sensu. Wpust z syfonem i osadnikiem do samej posadzki garażu dobierzesz na stronie kratka odpływowa do garażu, a koszt korytka za metr rozpisujemy we wpisie o tym, ile wynosi odwodnienie liniowe cena za mb.

• osadnik z koszem przy każdym odpływie do rury
• syfon albo zamknięcie wodne przy podłączeniu do kanalizacji, żeby nie wracały zapachy
• czyszczenie korytka i kosza po jesieni i po zimie
• zabezpieczenie przed zamarzaniem przez odpowiednie zagłębienie rury odpływowej